W opowiadaniach ze zbioru "Raju nie będzie" Tomasz Jastrun podejmuje kwestie ostateczne, ale przede wszystkim odsłania raje i piekła codzienności, między którymi granica bywa zaskakująco cienka. Zagląda do rodzinnych kuchni i salonów, sypialni małżonków i kochanków, sklepów i szpitali. Spojrzeniem bezlitośnie ostrym, a zarazem pełnym poetyckiej wrażliwości, przygląda się zakochaniom, rozstaniom, młodości, chorobom, przemijaniu. Z właściwą sobie przekorą i ironią mierzy się z ludzkimi pragnieniami, słabościami, grzechami skrywanymi przed światem. Każde z tych opowiadań staje się zaproszeniem do rozmowy o sprawach, które dotyczą wszystkich, choć rzadko znajdujemy dla nich odpowiednie słowa. To historie pełne dojrzałych spostrzeżeń i myśli, które zostają z czytelnikiem na dłużej. Proza Jastruna nie obiecuje raju, ale pomaga lepiej zrozumieć ziemskie rozkosze i rozpacze.